Ο πιο αιματοβαμμένος κύκλος για τον Daredevil

Οι θεατές καλούμαστε να εκδικάσουμε για τρίτη συνεχόμενη φορά την υπόθεση του Daredevil. Ανήκω στα άτομα που από την αρχή στήριζαν τον τηλεοπτικό Daredevil θέλοντας διακαώς να σβήσουν από τη μνήμη τους την κινηματογραφική βερσιόν με τον Ben Affleck (yeap προτού γίνει Batman). Ο Charlie Cox– που μας συστήθηκε στο ‘’Stardust’’- αποτελεί την ιδανική ενσάρκωση και στον τωρινό κύκλο εμβαθύνει ακόμη περισσότερο στην ανάπτυξη του μασκοφόρου τιμωρού. To γεγονός ότι έχασε την όραση του μικρός δεν στέκεται εμπόδιο στο να γίνει σύμβολο του φόβου και του νόμου. Ήχοι, μυρωδιές, δονήσεις συνθέτουν ένα είδος ιμπρεσιονιστικού πίνακα. Στα πρώτα επεισόδια της 3ης σεζόν τον Matt τον διακατέχει μία ηττοπάθεια αλλά όσο κυλούν τα επεισόδια ξαναβρίσκει τη δυναμική του. Εκπροσωπεί το νόμο με τον δικό του τρόπο, αν και παλεύει με τον δαίμονα που δημιούργησε ο ίδιος!

Daredevil

Συνέχεια ανάγνωσης

Advertisements

🎃The Halloween Book Tag

Προς τιμήν του Halloween θα απαντήσω στις creepy ερωτήσεις και φυσικά προ(σ)καλώ όλες τις φίλτατες bookbloggers ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμά μου.

1) Αγαπημένο τρομακτικό βιβλίο για το Halloween.

Χωρίς τίτλο

Η ‘’Μάρτυρας της φωτιάς’’ από Lars Kepler, από το φανταστικό συγγραφικό δίδυμο και ανδρόγυνο. Από την αρχή που είχα αντικρύσει το εξώφυλλο το είχα ερωτευτεί! Όταν διάβασα και την υπόθεση στο οπισθόφυλλο ξετρελάθηκα. Το βιβλίο είναι απίστευτα επιβλητικό και θέλω να βρω ελεύθερο χρόνο να το ξαναδιαβάσω λίαν συντόμως.

2) To πιο τρομακτικό εξώφυλλο στη βιβλιοθήκη σου.

Χωρίς τίτλο2

Χωρίς δεύτερη σκέψη η ‘’Λεοπάρδαλη’’ του Jo Nesbo. Αν και δεν το συγκαταλέγω στα αγαπημένα μου βιβλία το εξώφυλλο αντικειμενικά είναι ανατριχιαστικό.
Συνέχεια ανάγνωσης

🍿Κινηματογραφικές εμπειρίες ζωής (Vol.2)

Επιστρέφω δριμύτερη με το δεύτερο και τελευταίο μέρος των κινηματογραφικών ταινιών που μου προσέφεραν μια υπνωτιστική και υπερβατική εμπειρία.

7. Inception (2010)
Γενικά έχω παρακολουθήσει σχεδόν όλες τις ταινίες του Christopher Nolan στον κινηματογράφο γιατί τον συγκαταλέγω στους αγαπημένους μου σκηνοθέτες (η πρωτιά ανήκει στον Hitchcock). Ήταν μία από τις πολυσυζητημένες και ανατρεπτικές ταινίες της χρονιάς που καθήλωσε τους θεατές μέχρι το τελευταίο κυριολεκτικά λεπτό! Όλοι ενθυμούμαστε την επιβλητική σπηλαιώδη μουσική από τον Hans Zimmer και φυσικά τις εντυπωσιακές σκηνές με καλύτερη τη μάχη χωρίς βαρύτητα στο ξενοδοχείο. Ανεξαιρέτως όλοι μας φτιάχνουμε τον δικό μας χάρτη μνήμης για ν’ ανατρέχουμε σ’ αυτόν στα όνειρά μας. Όμως όσο περισσότερο κοιτάμε πίσω ή καλύτερα ονειρευόμαστε, τόσο λιγότερο προχωράμε μπροστά.

Aγαπημένο quote: You mustn’t be afraid to dream a little bigger, darling.

incept

Συνέχεια ανάγνωσης

Maybe Someday

Όπως ήταν αναμενόμενο, άλλο ένα τρυφερό βιβλίο από την Colleen Hoover. H ιστορία ξεκινάει με την Sydney να μετακομίζει επειγόντως από το σπίτι της και να βρίσκει καταφύγιο στο απέναντι διαμέρισμα όπου κατοικεί ένας μουσικός ονόματι Ridge. Aρχίζουν να συνθέτουν μουσική επιτρέποντας στους εαυτούς τους να γίνουν ευάλωτοι.

“Sydney, some of these songs I wrote with you. Some of these songs I wrote for you.”

H ιδιαιτερότητα του μυθιστορήματος έγκειται στο γεγονός πως πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα μουσικό ταξίδι. Υποβάλλει τους αναγνώστες σε μία σπάνια συνθήκη μελέτης όπου η ακοή αποκτά το προβάδισμα. Η Colleen Hoover μας προμηθεύει τους στίχους κάθε τραγουδιού όπου κάθε στίχος μεταφράζεται σε εικόνα. Γενικά υποστηρίζω ακάθεκτα την άποψη πως οι σπουδαίες ταινίες/σειρές διαθέτουν και καταπληκτικό soundtrack. Αλλά πρώτη φορά στα χρονικά ανακαλύπτω μουσική μέσω ενός βιβλίου. Όλα τα τραγούδια είναι ερμηνευμένα από τον Griffin Peterson που αγνοούσα την ύπαρξή του μέχρι τώρα. Νot anymore! Για να εκτιμήσει κάποιος τη μαγεία αυτού του βιβλίου οφείλει να ακούει ταυτόχρονα κάθε άσμα καθώς δημιουργείται στις σελίδες. Προσωπικά ξεχώρισα το ‘’Let it begin’’, το ‘’Hold on to you’’ και φυσικά το ομότιτλο τραγούδι.

Συνέχεια ανάγνωσης

🍿Κινηματογραφικές εμπειρίες ζωής (Vol.1)🍿

Για τους λάτρεις του κινηματογράφου η Πέμπτη είναι η καλύτερη μέρα της εβδομάδος γιατί τότε προβάλλονται οι νέες ταινίες. Όσο ενθυμούμαι τον εαυτό μου ξεροστάλιαζα έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες για να παρακολουθήσω ότι νεότερο, ξοδεύοντας το χαρτζιλίκι ή μέρος του μισθού. Με περίσσεια ευκολία ήμουν έτοιμη να βυθιστώ σε όποιον κινηματογραφικό κόσμο μου όριζαν. Μετά από προσεκτική μελέτη και ενδοσκόπηση θ’ απαριθμήσω με χρονολογική σειρά τις ταινίες που μου χάρισαν μία υπερβατική εμπειρία.

1. Matrix (1999)
Ακόμη και τώρα θυμάμαι πως είχα μυηθεί εκστασιασμένη στον ατμοσφαιρικό κόσμο του Matrix. Τι να πρωτο-εκθειάσω! Τις άψογα χρονογραφημένες μάχες που αποτέλεσαν πρότυπο μίμησης, το ποζεράδικο και φευγάτο στυλ σκηνοθεσίας από τους τότε Wachowski Brothers, τις φιλοσοφικές αναζητήσεις, το ξεσηκωτικό soundtrack. Εν μία νυκτί ο Keanu Reeves έγινε το εφηβικό (και αιώνιο) κόλλημα γι΄ αυτό είχα κατακλύσει το δωμάτιο μου με αφίσες από όλα τα Matrix, είχα αγοράσει μέχρι και μακρύ δερμάτινο γιατί νόμιζα πως θα φαινόμουν badass! Don’t judge me, ήμουν στην εφηβεία άρα οι ορμόνες χτυπούσαν κόκκινο. Παρόλο που έχουν μεσολαβήσει τόσα χρόνια (γκούχου γκούχου) παραμένει η πιο δυνατή κινηματογραφική εμπειρία.

Aγαπημένο quote: What are you trying to tell me? That I can dodge bullets?

1118full-the-matrix-(1999)-screenshot

Συνέχεια ανάγνωσης

Venom

Άτσαλη και μέτρια κινηματογραφική μεταφορά του κόμικ που κερδίζει δικαιωματικά μία υποψηφιότητα για τις χειρότερες ταινίες του Marvel Universe. Θα προσπαθήσω να καταγράψω και να συγκεντρώσω όλα τα μειονεκτήματα χωρίς να φλυαρήσω.

https _hypebeast.com_image_2018_09_tom-hardy-venom-marvel-cinematic-universe-crossover-1

Πρώτον, το φιλμ δεν παίρνει ποτέ τον εαυτό του στα σοβαρά αλλά δεν διαθέτει το βιτριολικό χιούμορ του Deadpool για να υπάρχει μία ισορροπία. Εάν ήμουν 15χρονη μπορεί και να το έβρισκα διασκεδαστικό. Εάν δεν είχαν μεσολαβήσει εδώ και μια δεκαετία σοβαρές και προσεγμένες υπερηρωικές ταινίες. Διαρκώς είχα την αίσθηση πως παρακολουθούσα μία αρπαχτή από τον Ruben Fleischer, τον σκηνοθέτη του ‘’Zombieland’’.  Κατά δεύτερον, μου φάνηκε απίστευτη καρικατούρα ο Venom και χρειαζόταν οπωσδήποτε μία σαλιάρα!
Πραγματικά η ιστορία του ρεπόρτερ Eddie Brock και του alter-ego Venom μπορούσε να αναπτυχθεί πολύ ωραία. Αν και έχω τη χειρότερη άποψη για το “Spider-Man 3” του Sam Raimi, οφείλω να παραδεχτώ πως παρουσίασε καλύτερα την χαμηλή ανθεκτικότητα του Venom στις υψηλές συχνότητες.

Συνέχεια ανάγνωσης

Χιόνι σαν Στάχτη

Το ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα της Sara Raasch μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα παρόλο που ήθελα να τυλιχτώ μέσα στη σφαίρα του αιώνιου χειμώνα και να υποκλιθώ κάτω από το βάρος του πάγου. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από ένα ορφανό κορίτσι-τη Μίρα-που εκπαιδεύεται για να γίνει πολεμίστρια ώστε να επιστρέψει η μαγεία στο Βασίλειο του Χειμώνα.

Η Sara Raasch χτίζει με εγκράτεια τον μαγικό κόσμο της Πριμόρια όπου τα βασίλεια χωρίζονται ανάλογα με τις εποχές. Βρήκα ευφυέστατη την αντιστοιχία των χαρακτηριστικών του προσώπου με την κάθε εποχή π.χ η Μίρα κυματίζει μία θάλασσα από λευκά μαλλιά επειδή ανήκει στο βασίλειο του Χειμώνα. Προσωπικά άρχισα να την φαντάζομαι σαν μία Καλήσι από το GOT, έναν φάρο ελπίδας, ένα σύμβολο της επανάστασης. Και αποφασίζει η Sara να μου χαλάσει την φαντασίωση και να της δώσει ένα τσάκραμ στο χέρι με αποτέλεσμα να ακούω τις πολεμικές ιαχές της warrior princess Ζήνα.

Συνέχεια ανάγνωσης

La casa de papel: Κλέβει τις εντυπώσεις

Άλλο ένα πετυχημένο στοίχημα από το Netflix, άλλη μία σειρά-φαινόμενο που καθήλωσε αμέτρητους θεατές αποσπώντας θετικές κριτικές. Αυτή τη φορά γράφω αφιερωματικό άρθρο όχι τόσο για να προωθήσω τη σειρά αλλά κυρίως για να μοιραστώ τον αστείρευτο ενθουσιασμό μου.

Καταρχάς, η ισπανική γλώσσα είναι τόσο εύηχη και ρυθμική. Όλα ακούγονται πιο ωραία και πιο παθιασμένα π.χ όταν η Raquel ανακρίνει τον Salva φτύνοντας κάθε λέξη. Με τη σίστερ ήμασταν τόσο ενθουσιασμένες που κάθε φορά που έλεγαν tranquillo το βροντοφωνάζαμε μετά. Τranquillo σις! Επικροτώ το γεγονός πως το Netflix προωθεί μη αγγλόφωνες σειρές που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από χολιγουντιανές παραγωγές. Παρόλο που ξεκίνησα λιγότερο ένθερμα την τωρινή σειρά με κέρδισε περισσότερο από το Dark.

1074full-la-casa-de-papel-screenshot

Συνέχεια ανάγνωσης