18 σκαλιά

Το πέμπτο μυθιστόρημα της Τατιάνας Τζινιώλη από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή αποτελεί τον τελευταίο σταθμό της φετινής αναγνωστικής πορείας μου (49 βιβλία από τα 40=Self Five). Όταν η ίδια η συγγραφέας πρότεινε να μου στείλει το νέο της μυθιστόρημα η χαρά μου ήταν αστείρευτη. Μέχρι πρότινος είχαμε ανταλλάξει απόψεις όχι για βιβλία (όπως θα ήταν φυσιολογικό) αλλά για σειρές. Η κοινή μας αγάπη για τον Ρικ του ‘’Walking Dead’’ και τον Ματ Μέρντοκ του ‘’Daredevil’’ μας έφερε κοντά.

48379355_305310543421218_3997838675323912192_n

Ξεκίνησα το βιβλίο με ενθουσιασμό γιατί είχα ακούσει θετικά σχόλια για άλλα μυθιστορήματά της από την κοινότητα του goodreads. Μεταφερόμαστε στη Βοστώνη όπου γνωρίζουμε δύο ζευγάρια, Ολίβια- Τζούλιαν και Έμμα-Κάρτερ. Κοινός παρονομαστής είναι πως όλοι είναι ένοικοι της ίδιας πολυκατοικίας στην οδό Beacon 59. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος πρωταγωνιστές είναι η Ολίβια και ο Τζούλιαν, αν και μας συστήνονται και οι άλλοι χαρακτήρες. Οι διάλογοι τους είναι σπαρταριστικοί και αξέχαστοι. Επικροτώ τόσο το γούστο του Τζούλιαν στα μουσικά ακούσματα (Μuse, 30 Seconds to Mars, Placebo) αλλά και της Ολίβια που ποπ-ίζει (όσοι μεγαλώσατε με Britney Spears καταλαβαίνετε). Προσωπικά εγώ θα ήθελα έναν γείτονα με τέτοια μουσική παιδεία.

Στο δεύτερο μέρος ανεβαίνουμε σκαλοπάτια και κατευθυνόμαστε στον δεύτερο όροφο ώστε να εμβαθύνουμε στη σχέση της Έμμα και του Κάρτερ που ήδη είχαν κερδίσει πόντους συμπάθειας. Τα κεφάλαια 12-13 ήταν τόσο μελένια που δεν χρειαζόμουν καν ένα συνοδευτικό μελομακάρονο. Η σχέση τους δεν είχε τόσα σκαμπανεβάσματα όσο του προηγούμενου ζευγαριού αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν τους έβαλα στην καρδιά μου. Ακόμη αμφιταλαντεύομαι για το ποιο ζευγάρι με κέρδισε περισσότερο. Στο τρίτο παρακολουθούμε την πορεία όλων.  Ο τρόπος γραφής της γειτνιάζει αρκετά με της Collen Hoover που τρέφω ιδιαίτερη αδυναμία, απ’ όσο γνωρίζω και η ίδια η συγγραφέας εκτιμάει πολύ το συγγραφικό της έργο. Οι περιγραφές της είναι τόσο γλαφυρές που θέλω τώρα να κλείσω εισιτήριο και να επισκεφτώ την Βοστώνη, να περιηγηθώ στο πάρκο Βοston Common. Θα προμηθευτώ και το δικό μου ‘’μάφιν’’.

Συνοψίζοντας η πρώτη μου επαφή με την Τατιάνα Τζινιώλη ήταν θετικότατη. Ήταν το ιδανικό χουχουλιάρικο ανάγνωσμα για να κλείσει η χρονιά. Υπόσχομαι το νέο έτος (που πλησιάζει επικίνδυνα) να ξεκινήσω το ‘’Ένα βράδυ’’ από την τριλογία Μανχάταν, να γνωρίσω τα ερωτικά τερτίπια άλλων ηρώων.

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “18 σκαλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s