Το άστρο της αυγής

Το cliffhanger του δεύτερου βιβλίου με τροφοδότησε με αγωνία για να καταπιαστώ άμεσα με το τρίτο. Ο παράγοντας του αβάσταχτου πόνου επιστρέφει, ειδικά στο πρώτο μέρος του δυστοπικού μυθιστορήματος. Υπάρχει διάχυτη η απόγνωση θυμίζοντας εντόνως την ‘’Κόκκινη Ανατολή’’ αφού η πραγματικότητα είναι αποστραγγισμένη από θετικές κόκκινες αποχρώσεις. Το ενδιαφέρον αναζωπυρώνεται συνεχώς αφού μεταφερόμαστε συνέχεια από το ένα σημείο στο άλλο, από τις παγωμένες και χιονοστολισμένες Σπείρες στο φεγγάρι Ιώ με τις οξείες κορυφογραμμές σαν ξυράφι. Ευτυχώς συνεχίζεται η πρωτοπρόσωπη αφήγηση εμβαθύνοντας ακόμη περισσότερο στην ψυχοσύνθεση του Ντάροου που παλεύει διακαώς για μία ‘’άχρωμη’’ κοινωνία, για να ακουστούν οι κραυγές ενός πολιτισμού που τον ποδοπατούν εδώ και αιώνες.

258b83dcf941fc8fe5a73585f61bbe62

Ειλικρινά ο Pierce Brown κατάφερε να συνθέσει ένα πλούσιο πορτρέτο και θαρρώ πως γενικά δεν αντιμετωπίζει κανέναν χαρακτήρα μονοδιάστατα. O Nτάροου προσπερνά το χρυσό αρρενωπό περίβλημά του για να εμφυσήσει ελπίδα σε όσους την αποζητούν αλλά και φόβο σε όσους τον προκαλούν.

 “If you’re watching, Eo, it’s time to close your eyes. The Reaper has come. And he’s brought hell with him.”

“This is always how the story would end. Not with your screams. Not with your rage. But with your silence.”

Λόγω των συνεχόμενων προδοσιών στον ‘’Χρυσό γιο’’ ήμουν σε μία κατάσταση μόνιμου άγχους και ανησυχίας. Το τρίτο βιβλίο δεν στερείται δράσης και ανατροπών αλλά υπάρχουν περίοδοι ανάπαυλας ώστε να αφομοιώσουμε όλα τα δεδομένα. Δεν περίμενα το συγκεκριμένο μυθιστόρημα (όπως και το προηγούμενο) να υμνεί τόσο τη δύναμη της πραγματικής φιλίας. Και σίγουρα δεν προσδοκούσα να συγκινηθώ τόσο πολύ. Τουλάχιστον σε τρία σημεία καταρρακώθηκα και προσπαθούσα να ανακάμψω, προτού φτάσω στον επίλογο που με συγκίνησε αφάνταστα (χωρίς να φλερτάρει ποτέ με το μελόδραμα). Δεν μπορούσα να φανταστώ καλύτερο τρόπο ώστε να κλείσει η τριλογία και αυτό σημαίνει πολλά γιατί σε ελάχιστες περιπτώσεις έμεινα ικανοποιημένη με ολοκλήρωση σειράς (π.χ. Κουρδιστή Πριγκίπισσα).

a3506b6d85edb7799efbba4cdbb441e0 - Αντιγραφή (2)

Για όσους ενδιαφέρονται ο Pierce έχει κυκλοφορήσει και τέταρτο βιβλίο το ‘’Iron Gold’’ με νέους χαρακτήρες και κάποιους παλιούς (απ΄ όσο γνωρίζω έχει διαφορετικές οπτικές προσώπων) αλλά στην ουσία είναι το ξεκίνημα μίας νέας τριλογίας. Προτείνω ανεπιφύλακτα τη σειρά βιβλίων σε όσους αγαπούν τη φαντασία και διεκδικεί ήδη θέση για τα καλύτερα βιβλία της χρονιάς. Απλά ελπίζω να μην έχετε βιβλιοφάγο φάδερ και σας δημιουργήσει κόμπλεξ κατωτερότητας γιατί ο δικός μου τελείωσε όλη τη σειρά σε μία εβδομάδα!
Εν κατακλείδι, ο Pierce Brown δεν σκέφτηκε ποτέ να δώσει ένα άνοστο κλείσιμο και να υπονομεύσει το φιλόδοξο όραμά του. Αξίζει να διαβάσετε μέχρι και τις εγκάρδιες ευχαριστίες του στο τέλος για να δείτε πόσο αγαπάει το πόνημά του. Γιατί μέχρι και εκεί ζητάει να αλυχτήσουμε μαζί του σαν Υλακτούντες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον δυναμισμό της Μάστανγκ, την πίστη (και την αθυροστομία) του Σέβρο, την αφοσίωση του Ράγκναρ αλλά και του Παξ, την μαχητικότητα του Ντάροου και φυσικά την Ηώ που μας ενέπνευσε να ζούμε για περισσότερα.
Per aspera, ad astra.

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “Το άστρο της αυγής

  1. Ο/Η throughthechapters λέει:

    Συγκινήθηκες είπες;;;; Χάνω πολλά που δεν την έχω διαβάσει την σειρά! Έχει προδοσίες;;; Ευγνωσία γιατί δεν το έχεις διαβάσει ακόμα;;; So many books, so little time! Καταπληκτικό review Μαρ! Με συγκίνησες κι εμένα κι ας μη το έχω διαβάσει ακόμα! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s