Πυρσός στη νύχτα

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Φωτιά και Στάχτες» είναι αξιοπρεπέστατη συνέχεια χάρη στην καθηλωτική γραφή της Sabaa Tahir. Από την αρχή το μυθιστόρημα έχει αμείωτη δράση αφού οι εξελίξεις τρέχουν όπως και οι αγαπημένοι μας ήρωες. Στόχος τους είναι να φτάσουν στην Καούφ, την πιο ασφαλή φυλακή της Αυτοκρατορίας, για να σώσουν τον πιο σημαντικό κρατούμενο από τον οποίο εξαρτάται η επιβίωση των Σπουδαστών. Καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού αντιμετωπίζουν αναρίθμητες δυσκολίες καθώς προσπαθούν να διατηρήσουν ανέγγιχτη την ψυχή τους.

ef767160ae381a39f9072d3ac53ea434

Αντικειμενικά το δεύτερο βιβλίο είναι πιο ταξιδιάρικο γιατί συνεχώς μεταφερόμαστε από το ένα σημείο στο άλλο ενώ στο πρώτο η δράση εξελισσόταν κυρίως στην μεγαλύτερη στρατιωτική ακαδημία, τον Μαυρόλοφο. Οι περιγραφές στην έρημο είναι τόσο γλαφυρές ώστε η φαντασία μου κάλπαζε με γοργούς ρυθμούς, μέχρι και την κλεψύδρα γύρισα νοητά για να μετρήσει ο χρόνος αντίστροφα για τους ήρωές μας. Στο «Φωτιά και Στάχτες» είχαμε δύο εναλλασσόμενες αφηγήσεις (Ελίας-Λάια), στο νέο προστίθεται και μία νέα οπτική της Έλενας που είναι χρήσιμη για την εξέλιξη ιστορίας. Το τετράγωνο του πρώτου βιβλίου μετατρέπεται σε τρίγωνο για ν’ αμφιταλαντευόμαστε πάλι σαν αναγνώστριες. Προσωπικά εγώ σιπάρω Ελίας και Λάια με όλο μου το είναι όπως και η παθιασμένη συναναγνώστρια μου Γεωργία από το ‘’Chill and read’’.

Laia is curled in a ball on the other, one hand on her armlet, fast asleep.
«You are my temple», I murmur as I knee beside her. «You are my priest. You are my prayer. You are my release.»

Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας παραμένει ο Ελίας γιατί αφενός ο ιπποτισμός του με σκλαβώνει, αφετέρου η καλοσύνη του είναι πηγαία. Η ηθική του πυξίδα του δείχνει σωστά αλλά όταν το απαιτούν οι περιστάσεις κραδαίνει τα γιαταγάνια του. Πραγματικά θα μπορούσε να επονομαστεί κάποιο κεφάλαιο ως ‘’Τα πάθη του Ελίας’’ (λογική σκέψη λόγω Μεγάλης Εβδομάδος). Δυστυχώς την Λάια την συμπαθώ λιγότερο γιατί δεν συμφωνώ με ορισμένες πράξεις της, ειδικότερα με μία συγκεκριμένη. Για τον Νυχτοκουβαλητή έχω ανάμεικτα συναισθήματα, όσο και να θέλω να τον μισήσω δεν μπορώ. Το παραδέχομαι πως μου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον επειδή μου θυμίζει αμυδρά τον Darkling από ‘’Grisha’’.

274269d533df6e873dae6a4e3a05efd0

Φυσικά το μυθιστόρημα σφύζει από καλοστημένες ανατροπές, τη μία την υποψιάστηκα αν και μου φαινόταν τρελή σαν σκέψη. Η Sabaa Tahir υφαίνει σαν Κεχανί άλλη μία υπέροχη και φλογερή ιστορία όπου οι ήρωές της προσπαθούν να φωτίσουν τη νύχτα σαν τρεμάμενοι πυρσοί. Αποδομούνται μέσα από δάκρυα και μαρτύρια αλλά μετά αναγεννιούνται και αναδύονται για να λάμψουν πιο δυνατά.

“Most people are nothing but glimmers in the great darkness of time. But you…are no swift-burning spark. You are a torch against the night – if you dare to let yourself burn.”

Ανυπομονώ να μεταφραστεί και το τρίτο μέρος για να βυθιστώ στον μυστηριακό κόσμο της Sabaa. Ευχαριστώ θερμά τις εκδόσεις Ψυχογιός για την ευκαιρία να διαβάσω το μυθιστόρημα.

Advertisements

11 σκέψεις σχετικά με το “Πυρσός στη νύχτα

  1. Ο/Η Βεατρίκη Α λέει:

    Καλό μήνα!!! Σε διάβασα και ζήλεψα. Τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας, αμα είναι ομορφοφτειαγμένα, είναι πολύ συναρπαστικά και πολύ μου αρέσουν!! Οπότε,όπως βλέπω, θα ξεκινήσω να διαβάζω το παραπάνω από το πρώτο της σειράς!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s