Σώσε με

Καλό φθινόπωρο και επίσημα! Επανήλθα με αφυδατωμένη επιδερμίδα και ολόφρεσκια κριτική για το τελευταίο μυθιστόρημα του Δημήτρη Σίμου. Η ιστορία επικεντρώνεται γύρω από τρεις αδερφές που ετοιμάζονται να επιστρέψουν στο χωριό τους με αφορμή το μνημόσυνο του πατέρα τους. Η μία αδερφή όμως δεν έρχεται ποτέ. Λίγα χιλιόμετρα μακριά, η αστυνόμος Λουκίδη ανακαλύπτει το πτώμα μιας γυναίκας, παραμορφωμένο. Είναι η αγνοούμενη αδελφή το επόμενο θύμα; Στην προσπάθειά τους να τη βρουν θα πνιγούν στο παρελθόν. Για να σωθούν, πρέπει να κολυμπήσουν στο ορμητικό ποτάμι με τα μυστικά που τόσα χρόνια έκρυβε το Δάσος των Μανιταριών.

Έχοντας ‘’βυθιστεί’’ δις στα Σκοτεινά Νερά του Δημήτρη Σίμου είχα υψηλές προσδοκίες για το νέο του πόνημα, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Αυτή τη φορά τα ηνία της υπόθεσης κρατάει η αστυνόμος Λουκίδη που προσπαθεί να επιστρατεύσει το ένστικτό της ώστε να διαλευκάνει την υπόθεση. Η ομοιότητά της με τον ήρωα των προηγούμενων βιβλίων-τον Καπετάνο-έγκειται στο ότι δεν είναι αψεγάδιαστος χαρακτήρας. Το μυθιστόρημα χωρίζεται σε τρία μέρη, όπου το δεύτερο και το τρίτο έχουν το πιο καλοκουρδισμένο σασπένς με την κλιμακούμενη συγκινησιακή φόρτιση που επέρχεται στον επίλογο. Πιο ώριμη από ποτέ είναι η γραφή του συγγραφέα και ευφυέστατη η εναλλαγή των κεφαλαίων, χωρίς να αποδυναμώνεται η καθαυτό πλοκή. Με εξέπληξε ευχάριστα η απόδοση των γυναικείων χαρακτήρων αφού διεισδύει στην ψυχοσύνθεση τους, εξάροντας την αδελφική αγάπη.

Ακολουθώντας τα στοιχεία της Λουκίδη, προσπαθούσα συνεχώς να εντοπίσω την τεμνόμενη γραμμή παρόντος και παρελθόντος ώστε να αποδείξω το διανοητικό πλεονέκτημά μου (γκούχου γκούχου). Δυστυχώς για μία ακόμη φορά αποπροσανατολίστηκα και ξεγλίστρησε η αλήθεια μέσα από τα ακροδάχτυλά μου. Αυτό συνέβη γιατί όλοι οι ήρωες κινούνται σε ηθικά γκρίζες ζώνες καθώς συνθλίβονται από το συναισθηματικό φορτίο τους. Μακράν είναι το πιο καθηλωτικό και ψυχοφθόρο βιβλίο του Δ. Σίμου που προάγει την συναισθηματική δίνη, ειδικά με τη γλαφυρή και ανατριχιαστική αφήγηση στο παρελθόν. Αυτό ήταν το στοιχείο που έλειπε κατ’ εμέ από τα προηγούμενα βιβλία αλλά εδώ υπάρχει στη σωστή δοσολογία. Θεωρώ απόλυτα δικαιολογημένο το hype για το μυθιστόρημα, όπως και στην περίπτωση της Delia Owens με το ‘’Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες’’.

Εν κατακλείδι, το βιβλίο αποδείχτηκε ‘’σωτήριο’’ γιατί με έβγαλε από το αναγνωστικό τέλμα και μπαίνει επίσημα στη χρυσή λίστα με τα καλύτερα βιβλία της χρονιάς.

Caroline Cameron Sportsnet GIF - CarolineCameron Sportsnet 5Stars GIFs

2 σκέψεις σχετικά με το “Σώσε με

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s